فسخ قرارداد کار در آلمان؛ چه زمانی می‌توان قرارداد را فسخ کرد؟

1405-07-01
14مشاهده
رد استارت
فسخ قرارداد کار در آلمان؛ چه زمانی می‌توان قرارداد را فسخ کرد؟

فسخ قرارداد کار در آلمان؛ چه زمانی می‌توان قرارداد را فسخ کرد؟

پایان یک رابطه کاری در آلمان همیشه به سادگی «ترک شغل» یا «اخراج شدن» نیست. فسخ قرارداد کار در آلمان تابع قوانین مشخصی است و حتی یک اشتباه در زمان‌بندی یا نحوه اعلام فسخ (Kündigung) می‌تواند پیامدهای مهمی برای کارمند داشته باشد. مدت زمان اطلاع قبلی، شرایط فسخ توسط کارفرما، امکان فسخ فوری، دوره آزمایشی و حتی توافق برای پایان همکاری، هرکدام قواعد متفاوتی دارند. برای افرادی که از طریق جاب آفر در آلمان وارد بازار کار شده‌اند نیز موضوع می‌تواند حساس‌تر باشد؛ زیرا پایان قرارداد در بعضی شرایط ممکن است با وضعیت اقامت و اجازه کار آن‌ها ارتباط داشته باشد. به همین دلیل، قبل از امضای نامه فسخ یا توافق پایان همکاری، باید دقیقاً بدانید چه حقوق و تعهداتی دارید و چه مهلت‌هایی را نباید از دست بدهید. در ادامه، شرایط فسخ قرارداد کار در آلمان و مهم‌ترین نکات قانونی آن را بررسی می‌کنیم.

خلاصه سریع فسخ قرارداد کار در آلمان

موضوع قاعده کلی
Kündigung توسط کارگر 4 هفته تا پانزدهم یا پایان ماه، مگر اینکه قرارداد یا مقررات قابل اعمال قاعده دیگری داشته باشد
دوره آزمایشی معمولاً 2 هفته، در صورت توافق Probezeit و حداکثر تا 6 ماه
Kündigung توسط کارفرما با افزایش سابقه کار می‌تواند طولانی‌تر شود
قرارداد مدت‌دار اصولاً با پایان مدت تمام می‌شود؛ Kündigung عادی فقط در شرایط مقرر امکان‌پذیر است
فسخ فوری در صورت وجود «دلیل مهم» و رعایت شرایط قانونی
شکل Kündigung باید کتبی باشد؛ فرم الکترونیکی کافی نیست
اعتراض به اخراج معمولاً 3 هفته از زمان دریافت Kündigung کتبی
اعلام به Arbeitsagentur معمولاً حداکثر 3 ماه قبل؛ در صورت اطلاع دیرتر، ظرف 3 روز
Arbeitslosengeld بعد از استعفا ممکن است در شرایطی باعث Sperrzeit شود

شرایط فسخ قرارداد کار در آلمان

پایان دادن به رابطه کاری در آلمان فقط به استعفا یا اخراج محدود نمی‌شود. بسته به اینکه چه کسی قصد پایان دادن به قرارداد را دارد و دلیل این تصمیم چیست، چند مسیر حقوقی متفاوت وجود دارد. مهم‌ترین تفاوت میان این روش‌ها در رعایت مهلت فسخ، وجود یا نبود دلیل قانونی و پیامدهای احتمالی آن برای بیمه بیکاری است.

به‌طور کلی، پایان قرارداد کاری در آلمان معمولاً از یکی از سه مسیر زیر انجام می‌شود:

1. فسخ عادی قرارداد کار (Ordentliche Kündigung)

در فسخ عادی قرارداد کار (Ordentliche Kündigung) یکی از طرفین، یعنی کارگر یا کارفرما، با رعایت مهلت قانونی فسخ (Kündigungsfrist) به رابطه کاری پایان می‌دهد. در حالت معمول، کارگر برای استعفا و پایان دادن به قرارداد نیازی به ارائه دلیل خاص ندارد؛ با این حال، شرایط مندرج در قرارداد، قراردادهای جمعی و مقررات قانونی می‌توانند بر مهلت و نحوه فسخ قرارداد تأثیر بگذارند.

اگر فسخ قرارداد از سوی کارفرما انجام شود و قانون حمایت در برابر اخراج (Kündigungsschutzgesetz) درباره رابطه کاری اعمال شود، شرایط متفاوت خواهد بود. در این حالت، کارفرما باید علاوه بر رعایت مهلت فسخ، الزامات قانونی مربوط به حمایت در برابر اخراج را نیز رعایت کند.

2. فسخ فوری قرارداد کار (Außerordentliche Kündigung / Fristlose Kündigung)

در فسخ فوری قرارداد کار (Fristlose Kündigung) رابطه کاری بدون رعایت مهلت معمول فسخ پایان می‌یابد. این روش یک استثنا محسوب می‌شود و تنها زمانی امکان‌پذیر است که دلیل مهم و قابل‌قبولی (Wichtiger Grund) وجود داشته باشد و ادامه همکاری تا پایان مهلت عادی فسخ برای طرف مربوطه قابل‌تحمل نباشد.

بنابراین، صرف نارضایتی از محیط کار، پیدا کردن شغل جدید یا تمایل به ترک سریع شرکت به‌تنهایی دلیل کافی برای فسخ فوری قرارداد کار در آلمان محسوب نمی‌شود.

شرایط فسخ قرارداد کار در آلمان

3. توافق برای پایان همکاری (Aufhebungsvertrag)

در توافق‌نامه پایان رابطه کاری (Aufhebungsvertrag)، کارگر و کارفرما به‌صورت مشترک درباره پایان همکاری توافق می‌کنند. در این روش، طرفین می‌توانند درباره تاریخ پایان قرارداد و سایر شرایط خاتمه همکاری توافق کنند و این تاریخ لزوماً مطابق با مهلت فسخ عادی (Kündigungsfrist) نخواهد بود.

با این حال، امضای توافق‌نامه پایان همکاری (Aufhebungsvertrag) می‌تواند بر دریافت مزایای بیکاری (Arbeitslosengeld) تأثیر بگذارد. بنابراین، فردی که احتمال استفاده از بیمه بیکاری را دارد، بهتر است پیش از امضای چنین توافقی، پیامدهای آن را بررسی کند.

در نتیجه، انتخاب روش پایان دادن به قرارداد کار در آلمان اهمیت زیادی دارد. پیش از اقدام باید نوع قرارداد، مهلت فسخ، شرایط قانونی و پیامدهای احتمالی آن برای حقوق بیکاری و وضعیت اقامت بررسی شود.

فسخ قرارداد کار در آلمان توسط کارفرما

وقتی کارفرما قصد پایان دادن به یک قرارداد کاری را دارد، یکی از اولین موضوعاتی که باید بررسی شود Kündigungsfrist است. طبق §622 قانون مدنی آلمان (BGB)، مهلت قانونی فسخ از طرف کارفرما با افزایش مدت اشتغال کارمند در همان شرکت طولانی‌تر می‌شود.

در مقابل، قاعده قانونی پایه برای فسخ از طرف کارمند، چهار هفته تا پانزدهم ماه یا پایان ماه است؛ مگر اینکه قرارداد کاری یا Tarifvertrag مقررات متفاوتی تعیین کرده باشد.

مهلت قانونی فسخ توسط کارفرما در آلمان

مدت Kündigungsfrist برای کارفرما بر اساس سابقه اشتغال به شکل زیر افزایش پیدا می‌کند:

سابقه اشتغال در شرکت مهلت قانونی فسخ توسط کارفرما
کمتر از 2 سال 4 هفته تا پانزدهم ماه یا پایان ماه
از 2 سال 1 ماه تا پایان ماه
از 5 سال 2 ماه تا پایان ماه
از 8 سال 3 ماه تا پایان ماه
از 10 سال 4 ماه تا پایان ماه
از 12 سال 5 ماه تا پایان ماه
از 15 سال 6 ماه تا پایان ماه
از 20 سال 7 ماه تا پایان ماه

این مهلت‌ها مربوط به Kündigung عادی از طرف کارفرما هستند و در مورد فسخ فوری، قواعد دیگری اعمال می‌شود.

همچنین باید توجه داشت که قرارداد کاری یا Tarifvertrag ممکن است در چارچوب قانون، مقررات متفاوتی درباره Kündigungsfrist داشته باشد. بنابراین جدول بالا نقطه شروع بررسی است، نه جایگزین بررسی قرارداد فرد.

نتیجه: هرچه سابقه کار فرد بیشتر باشد، در Kündigung عادی از طرف کارفرما، مهلت قانونی نیز می‌تواند طولانی‌تر شود.

آیا کارفرما در آلمان برای اخراج کارمند به دلیل نیاز دارد؟

در این بخش باید بین مهلت فسخ قرارداد (Kündigungsfrist) و حمایت در برابر اخراج (Kündigungsschutz) تفاوت قائل شد. رعایت مهلت فسخ به‌تنهایی به این معنا نیست که هر فسخ قرارداد از سوی کارفرما (Kündigung) در هر شرایطی معتبر خواهد بود.

اگر قانون حمایت در برابر اخراج (Kündigungsschutzgesetz یا KSchG) درباره رابطه کاری اعمال شود، کارفرما برای انجام فسخ عادی قرارداد (Ordentliche Kündigung) باید یکی از دلایل قانونی مورد پذیرش این قانون را داشته باشد.

این دلایل به‌طور کلی در سه گروه اصلی قرار می‌گیرند:

  • دلایل مربوط به شرایط شخصی کارمند (Personenbedingte Gründe)
  • دلایل مربوط به رفتار کارمند (Verhaltensbedingte Gründe)
  • دلایل مربوط به شرایط عملیاتی یا اقتصادی شرکت (Betriebsbedingte Gründe)

برای مثال، در فسخ قرارداد به دلایل عملیاتی یا اقتصادی (Betriebsbedingte Kündigung)، صرف اینکه کارفرما تصمیم به کاهش هزینه‌ها یا تعدیل نیروی انسانی گرفته باشد، به‌تنهایی برای پایان دادن به رابطه کاری کافی نیست. در این شرایط، سایر الزامات قانونی مربوط به این نوع فسخ نیز باید بررسی شود.

بنابراین، مهلت فسخ (Kündigungsfrist) و حمایت در برابر اخراج (Kündigungsschutz) دو موضوع جداگانه هستند. اولی مشخص می‌کند قرارداد با چه فاصله زمانی به پایان می‌رسد؛ دومی تعیین می‌کند آیا اساساً فسخ انجام‌شده از سوی کارفرما با الزامات قانونی حمایت از کارمند مطابقت دارد یا خیر.

نتیجه: اگر قانون حمایت در برابر اخراج (KSchG) درباره رابطه کاری اعمال شود، کارفرما نمی‌تواند صرفاً با رعایت مهلت فسخ (Kündigungsfrist)، هر فسخ عادی را معتبر تلقی کند؛ بلکه دلیل قانونی فسخ و سایر شرایط مقرر در قانون نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

آیا کارفرما در آلمان برای اخراج کارمند به دلیل نیاز دارد؟

دسته: آلمان


برچسب ها:

نظرشما

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

نوشته های مرتبط


در سال‌های اخیر، عمان به یکی از مقاصد محبوب برای مهاجرت کاری، به ویژه در حوزه فناوØ . . .

6 دقیقه
ادامه مطلب

عمان به عنوان یکی از کشورهای حاشیه خلیج فارس، در سال‌های اخیر به مقصدی محبوب برای Ù . . .

6 دقیقه
ادامه مطلب

آلمان به عنوان یکی از بزرگترین اقتصادهای دنیا، مقصدی محبوب برای افرادی است که به دÙ . . .

7 دقیقه
ادامه مطلب

مهاجرت از ایران به انگلیس یکی از تصمیمات بزرگ و تحول‌ زا در زندگی بسیاری از افراد ا . . .

5 دقیقه
ادامه مطلب

زندگی در آلمان به عنوان یکی از قطب‌ های اقتصادی و آموزشی اروپا، مقصدی جذاب برای مهØ . . .

5 دقیقه
ادامه مطلب

آلمان یکی از کشورهای پیشرفته با سیستم بهداشتی بسیار کارآمد است که سالانه به تعداد Ø . . .

5 دقیقه
ادامه مطلب

مهاجرت پزشکی به آلمان به عنوان یکی از انتخاب‌ های محبوب پزشکان از سراسر دنیا مطرح Ø . . .

5 دقیقه
ادامه مطلب